بانوان جنوب با دلوجان فرهنگها را نگه میدارند؛
برقه، نقاب اصالت و هویت زنان هرمزگان
«برقه» یا همان نقاب سنتی زنان هرمزگان، نمادی از همین فرهنگ است، روبندی که نهتنها پوششی برای چهره، بلکه نشانهای از وقار، هویت و ریشههای ژرف زنان جنوبی است.
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی«هرمز»؛ در کوچهپسکوچههای گرم و آفتابگیر جنوب، هنوز میتوان ردّی از اصالت و زیبایی فرهنگ بومی را دید؛ فرهنگی که استخوانبندی آن را رنگ، نقش و حیا شکل داده است.
«برقه» یا همان نقاب سنتی زنان هرمزگان، نمادی از همین فرهنگ است، روبندی که نهتنها پوششی برای چهره، بلکه نشانهای از وقار، هویت و ریشههای ژرف زنان جنوبی است.
برقه از گذشتههای دور در شهرها و روستاهای هرمزگان، بهویژه در بندرلنگه، قشم، میناب و لافت، میان زنان معمول بوده است. این روبند که معمولاً از پارچههای ضخیم نخی یا مخملی ساخته میشود، به رنگهای مختلفی چون قرمز سیر، قهوهای، مشکی و گاهی زرد طلایی دیده میشود. رنگ برقه، در بسیاری از مناطق، معرف سن یا وضعیت تأهل زنان است؛ برای نمونه، زنان جوان معمولاً از رنگهای روشنتر استفاده میکنند و زنان مسنتر یا متأهل، رنگهای تیرهتر را برمیگزینند.
علاوه بر جنبهی فرهنگی، برقه در اقلیم گرم و آفتابی جنوب، نقش محافظت از پوست در برابر آفتاب شدید را دارد.
برقه برای ما فقط روبند نیست، بخشی از زندگی ماست
فاطمه احمدی، ۵۸ ساله، از اهالی بندرلنگه درگفتگو با خبرنگار ما اظهار کرد: برقه برای ما فقط روبند نیست، بخشی از زندگی ماست. مادرم همیشه میگفت زنی که برقه میزند، حرمت خودش را نگه میدارد. زمان ما، هیچ زنی بدون برقه از خانه بیرون نمیرفت. حالا جوانها کمتر ازش استفاده میکنند، ولی هنوزم خیلی از زنهای روستا به آن پایبند هستند.
وی ادامه داد: رنگ برقه هم مهم است؛ مثلاً من تازه که عروس شدم، برقهام قرمز شرابی بود. حالا سیاه میزنم. رنگها خودش یک زبان داشتند.
بازگشت نماد هویت در میان جوانان
لیلا سلیمانی، ۲۶ ساله، از جزیره قشم در گفتگو با خبرنگار ما با بیان اینکه برقه در حال تجربهای نو از بازگشت فرهنگی است، گفت: ما نسل جدید شاید مثل مادربزرگ هایمان برقه را هر روز نزنیم، ولی خیلی دوست داریم توی مراسمهای محلی یا نمایشگاهها ازآن استفاده کنیم. الان حتی بعضی از طراحهای لباس سنتی دارند مدلهای جدید برقه میزنند که با لباسهای امروزی همخوان باشد.
وی تاکید کرد: به نظر من برقه یک نماد احترام است؛ نشانه زن جنوبی بودن، اصالت و غرور است.
برقه، همان روبند خیرهکنندهی جنوبی، همچنان از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود؛ هر چند در چهرهای نوینتر و با نگاه امروزیتر است و این پوشش، یادآور پیوندی میان گذشته و حال است؛ میان زنانی که در سکوت و گرما با وقار میزیستند، و دختران امروز که با افتخار ریشه خود را به نمایش میگذارند.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!