ماه رجب؛ بیدارباش جان‌های غافل

یادداشت؛

ماه رجب؛ بیدارباش جان‌های غافل

ماه رجب، ماه ریزش بی‌کران رحمت الهی و فرصتی ناب برای غفلت‌زدایی از دل‌هاست؛ ماهی که انسان را به خلوت با خدا، بازسازی رابطه بندگی و چنگ زدن دوباره به ریسمان رحمت الهی فرامی‌خواند.

یکشنبه, 7 دی 1404 ,05:26
نویسنده: زینب شکوه حسین آبادی

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «هرمز» ماه رجب در فرهنگ دینی، تنها یک مقطع زمانی در تقویم نیست؛ رجب، فصلی برای بیداری دل‌ها، خانه‌تکانی جان و بازگشت آگاهانه انسان به مسیر بندگی است. ماهی که در روایات از آن به «شهرالله» یاد شده و ظرفیتی عظیم برای غفلت‌زدایی از جسم و جان در خود نهفته دارد.

رجب، ماهی است که ولادت‌های نورانی در آن رخ داده؛ از ولادت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، ابوالائمه و ستون امامت، تا ولادت امام باقر علیه‌السلام احیاگر معارف نبوی و امام جواد علیه‌السلام نماد علم و کرامت در سنین جوانی.

در کنار این بشارت‌ها، یاد شهادت امام هادی علیه‌السلام و نیز رحلت و شهادت پیام‌رسان بزرگ کربلا، حضرت زینب کبری سلام‌الله‌علیها، دل مؤمن را در تراز اشک، آگاهی و مسئولیت قرار می‌دهد.

ماه رجب، ماه «غفلت‌زدایی» است؛ چرا که ریشه بسیاری از گرفتاری‌های فردی و اجتماعی انسان، غفلت از خداوند است. در دعاهای این ماه، مؤمن از خدا می‌خواهد: «اللهم فاهدنی هدی المهتدین… و لا تجعلنی من الغافلین المبعدین» یعنی انسانِ رجبی، انسانی است که از خدا می‌خواهد از دایره غفلت بیرون بیاید.

به تعبیر امیرالمؤمنین علیه‌السلام: «مَن غَفَلَ غَرَّهُ المَنِیَّه»،آن‌که غافل شود، فریب آرزوها و شیاطین را می‌خورد. رجب فرصتی است برای ایستادن، نگریستن به گذشته و بازتعریف رابطه «من و خدا».

از سوی دیگر، رجب «ماه اَصَب» است؛ ماه ریزش بی‌کران رحمت الهی. در ادعیه این ماه می‌خوانیم: «خاب الوافدون علی غیرک» هرکس به غیر خدا دل ببندد، محروم است.

مضمون دعا روشن است؛ درِ رحمت الهی گشوده است و زیان، نصیب کسی می‌شود که خود را از این سفره کنار بکشد. رجب یادآور این حقیقت است که انسان اگر به در خانه خدا برود، دست خالی بازنمی‌گردد.

رجب، همچنین ماه «وصل» است؛ ماهی که بنا بر حدیث پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، فرشته‌ای در هر شب آن ندا می‌دهد: خوشا به حال ذاکران و اطاعت‌کنندگان. در این حدیث قدسی، خداوند جایگاهی شگفت برای بنده ترسیم می‌کند؛ آنجا که می‌فرماید: «انا جلیس من جالسنی… و غافر من استغفرنی» خداوند خود را هم‌نشین بنده، اجابت‌کننده دعا و بخشنده خطا معرفی می‌کند و رجب را ریسمان اتصال میان خالق و مخلوق می‌داند؛ ریسمانی که حتی بندگان خطاکار نیز می‌توانند به آن چنگ بزنند و به خدا برسند.

ماه رجب به ما می‌آموزد که حتی اگر لغزیده‌ایم، رابطه با خدا نباید قطع شود. خلوت با خدا، استغفار، ذکر و بازگشت، دستاورد حقیقی این ماه است. بزرگان اخلاق گفته‌اند عظمت این وعده‌ها چنان است که انسان در برابر آن احساس شرمندگی می‌کند؛ خدایی که می‌گوید من مطیع بنده‌ای هستم که اطاعتم کند.

رجب، تمرین بنده بودن است؛ تمرین وصل ماندن، غافل نشدن و امیدوارانه در مسیر رحمت الهی قدم زدن. امید آن‌که از قافله «رجبیون» عقب نمانیم و این ماه، نقطه عطفی در زندگی معنوی ما باشد؛ چرا که اگر در خانه کس است، همین مقدار بس است.