به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «هرمز»؛ سمیه اسپید، فعال رسانه‌ای هرمزگان در یادداشتی نوشت: مردم استان هرمزگان از دیرباز به‌عنوان مردمانی متدین، نجیب و فرهنگ‌دوست شناخته می‌شوند. آنان در کنار دریا و گرمای جنوب، در طول قرن‌ها اصالت خود را حفظ کرده‌اند و اجازه نداده‌اند که گذر زمان و نفوذ فرهنگ‌های بیگانه، این اصالت را کم‌رنگ سازد. از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب استان، سبک زندگی مردم باایمان، حیا، مهمان‌نوازی و سادگی درهم‌آمیخته و بدین سبب، هرمزگان مقصدی برای تماشای جلوه‌های عفاف و نجابت ایرانی - اسلامی شده است.

 در میان جلوه‌های گوناگون فرهنگی و هنری این خطه، پوشش زنان هرمزگان جایگاهی برجسته و تحسین‌برانگیز دارد. لباس اصیل بانوان هرمزگان تنها نوعی از پوشش محلی نیست، بلکه نماد عمیقی از هویت، حیا، ذوق هنری و پیوند ناگسستنی آنان با ارزش‌های دینی و سنتی است. این پوشش که در طول قرن‌ها از مادران به دختران و از نسل‌ها به نسل‌های بعدی منتقل شده، مانند گنجینه‌ای زنده از فرهنگ عفاف و زیبایی ایرانی در دل جنوب کشور حفظ شده است.

 در مناطق مختلف استان، از قشم و هرمز گرفته تا بندر لنگه، بستک، میناب و جاسک، زنان لباس‌هایی با نقش‌ها و دوخت‌های متفاوت به تن می‌کنند، اما در همهٔ آن‌ها یک وجه مشترک دیده می‌شود؛ پوشیدگی کامل، وقار و حجاب تمام‌عیار. این ویژگی برجسته باعث شده است که لباس زنان هرمزگان نمونه‌ای کامل از حجاب اسلامی و ملی ایرانی باشد.

 از عناصر اصلی این پوشش می‌توان به عبای بلند و سبک، پیراهن‌های گشاد، شلوارهای رنگارنگ با دوخت‌های خاص، نقاب یا برقع (بطوله) و روسری‌های ظریف و تمام‌پوش اشاره کرد. این لباس‌ها نه‌تنها زیبا و چشم‌نوازند، بلکه طوری طراحی شده‌اند که با شرایط آب‌وهوایی گرم و مرطوب منطقه سازگار باشند و درعین‌حال، وقار و پوشیدگی را حفظ کنند. زنان هرمزگان با انتخاب این پوشش سنتی، میان زیبایی، راحتی و حجاب تعادلی استثنایی پدید آورده‌اند.

 در شرق استان، رنگ‌های شاد و پارچه‌های نازک‌تر رایج است، درحالی‌که در مناطق غربی گاه از رنگ‌های تیره‌تر و نقوش سنتی‌تر استفاده می‌شود. همین تنوع رنگ و طرح، نشان‌دهندهٔ گستردگی فرهنگی و غنای هنری مردم این خطه است. زنان روستاهای ساحلی، خود با دستان هنرمندشان این لباس‌ها را می‌دوزند و باهنر سوزن‌دوزی، زری‌کاری و نگارگری پارچه، به آن روحی تازه می‌بخشند. هر دوخت و نقش، داستانی از زندگی و طبیعت جنوب را روایت می‌کند؛ از موج‌های آرام خلیج‌فارس تا طلوع آفتاب بر ماسه‌های سفید بندرعباس.

 لباس زنان هرمزگان فقط پوششی برای جسم نیست، بلکه آیینه‌ای از روح نجیب و ایمان‌دار آنان است. در هر دوختِ آستین و در هر نقشِ گل و رنگ، معنا و پیامی فرهنگی نهفته است؛ پیامی که از عفاف، احترام به خانواده و پاسداری از هویت دینی سخن می‌گوید. آنان با پوشیدن این لباس‌ها، نه از سر اجبار یا سنت، بلکه از روی عشق به اصالت و ارزش‌هایشان چنین می‌کنند.

 دختران جوان هرمزگانی نیز با افتخار این لباس را انتخاب می‌کنند. بسیاری از آنان در جشن‌ها، مراسم ملی و مذهبی، با لباس سنتی خود در برابر مردم ظاهر می‌شوند و با لبخندی آرام نشان می‌دهند که زنانگی، حجاب و زیبایی در تضاد با یکدیگر نیستند. بلکه در فرهنگی مانند هرمزگان، این سه در کنار هم معنا می‌یابند.

 در روزگار کنونی که تغییرات فرهنگی در بسیاری از نقاط جهان موجب دور شدن جوامع از سنت‌ها و پوشش‌های اصیل شده است، مردم هرمزگان همچنان باصلابت از سرمایه فرهنگی خود پاسداری می‌کنند. لباس اصیل بانوان این دیار، نه فقط یادگار گذشته، بلکه چراغ راه آینده است؛ نشانه‌ای از این حقیقت که زیبایی حقیقی در سادگی، اصالت و عفاف نهفته است.

 امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است این میراث گران‌بها به نسل‌های آینده معرفی شود. حفظ و ترویج لباس سنتی هرمزگان، در واقع احترام به زنان این سرزمین است؛ زنانی که هنر، ایمان، وقار و عشق به سرزمینشان را در تاروپود لباس‌هایشان تنیده‌اند.